Сдам Сам

ПОЛЕЗНОЕ


КАТЕГОРИИ







ВОПРОС№3:Общественно-политический строй Полоцкого гос-ва, его взаимоотношения с Киевской державой.





ВОПРОС№3:Общественно-политический строй Полоцкого гос-ва, его взаимоотношения с Киевской державой.

1)Система органов власти в наших гос-вах-княжествах была такой же как и в других восточно-славянских княжествах.Высшими органами были:князь-стоял во главе гос-ва и всей исполнительной власти,решал все текущие вопросы гос-венного управления. Осн. Обязанностью князя была оборона гос-ва от внешнего нападения и поддержания порядка внутри страны.В личном распоряжении князя находилась небольшая дружина(охрана).

Возведение князя на престол проходило путем наследования престола старшим сыном , могло проходить приглашение другого князя на престол или захват престола силой. Вступление князя на престол проходило по определенному ритуалу во время которого князь клялся охранять терр. Гос-ва и интересы граждан.Условия вступления на престол оглашались в договоре.Дума(рада)-не имела постоянного состава, в неё входили самые уважаемые люди княжества.Все вопросы которые решал князь решала и княжеская дума, а после обсуждения на думе вопросы выносились на вече.Вече-народное собрание,наиболее древний орган власти.Возникло оно вместе с гос-вом и существовало во всех славянских княжествах.Вече собиралось в главном городе княжества ,просило князя на княжение,выгоняло его,распределяло повинности, назначало на должность, помогало князю обеспечивать оборону гос-ва и т.д.Право голоса на вече имели все свободные взрослые люди.

Службные чины:

Посадник-заместитель князя котрый выбирался князем на неограниченный срок.

Тысяцкий-выбирался вечем или князем на неограниченный , в военное время командовал ополением, в мирное – порядок в городе.Подвойский-был из числа приближенных князя и являлся командиром княжеской дружины.Ему поручалось исполнение решений вече и распоряжений князя.Ключник(тиун)-распоряжался хоз-венными делами княжества. Большую роль в жизни княжества играло духовенство которое занималось образованием,опекой над бедными и больными.Верхи духовенства играли активную роль в политической жизни гос-ва.



 

2) Пры пераемніках Алега – Ігары, Вользе і Святаславе – залежнасць Полацка ад Кіева паступоава слабела. У апошняй чвэрці Х ст. княжыў Рагвалод, які “трымаў Полацкую зямлю і правіў ёй”. Гэта сведчанне адноснай самастойнасці Полацка.Пасля гібелі вялікага князя кіеўскага Святаслава Ігаравіча паміж яго сынамі Яраполкам і Уладзімірам успыхнула барацьба за кіеўскі прастол.У ХІ ст. Кіеўская Русь падзялілася на тры часткі на чале з Кіевам, Полацкам і Ноўгарадам, якія сапернічалі паміж сабой. Найбольшай магутнасці Полацкае княства дасягнула пры Усяславе Брачыслававічу (1044–1101).З гэтага часу зноў разгараецца барацьба Полацка з Кіевам, якая не сціхае да самай смерці Усяслава.Летам 1067 г. Яраславічы, якія сталі лагерам пад Оршай, запрасілі да сябе ў шацёр для перагавораў Усяслава з двума сынамі, гарантуючы яму бяспеку, але, парушыўшы абяцанне, паланілі яго. У 1068 г. кіяўляне паўсталі супраць свайго князя Ізяслава, вызвалілі Усяслава і абвясцілі яго вялікім князем Кіеўскай Русі.Пасля смерці Усяслава Полацкая зямля была падзелена паміж яго сынамі, якія потым сталі надзяляць валасцямі сваіх дзяцей. З’явіўся шэраг асобных княстваў.У 988 г. вялікі кіеўскі князь Уладзімір Святаслававіч аддаў Тураў свайму сыну Святаполку. Святаполк задумаў аддзяліцца ад Кіеўшчыны. Уладзімір, даведаўшыся пра варожыя намеры свайго старэйшага сына, неспадзявана напаў на Святаполка, схапіў яго, яго жонку і епіскапа Рэйнберга і ўсіх кінуў у вязніцу. Пасля таго як у 1015 г. памёр Уладзімір. Успыхнула барацьба за кіеўскі прастол паміж Святаполкам і Яраславам. Перамог Яраслаў, а Святаполк збег у Польшчу, дзе і памёр.Тураўскае княства было ўключана Яраславам Мудрым у склад Кіеўскага.У 50-я гады ХІІ ст. Тураў выйшаў з падпарадкавання Кіеву, і ў ім усталявалася самастойная княжацкая дынастыя.

ВОПРОС№21:Восстание 1863-1864гг на Б, его итоги и значение.

З часоў падзелу Рэчы Паспалітай польскі патрыятычны рух не даваў спакою расійскім уладам. Польскі патрыятычны лагер падзяліўся на дэмакратаў, якія выступалі за паўстанне, і лібералаў – прыхільнікаў мірных сродкаў барацьбы.Тыя, хто быў за паўстанне, атрымалi назву “чырвоныя”. Яны падзялялiся на правых i левых. Першыя рабiлi стаўку на шляхту i асцерагалiся шырокага сялянскага руху.Яны прадугледжвалi надзяленне сялян зямлёй за кошт яе частковай канфiскацыi ў памешчыкаў пры абавязковай грашовай кампенсацыi. Левыя разлiчвалi на сялянскую рэвалюцыю.Працiўнiкаў паўстання называлi “белымi”. Гэта былі пераважна памешчыкi, сярэдняя буржуазiя, частка iнтэлiгенцыi.Гэтыя палiтычныя плынi сфарміраваліся і iснавалi не толькi ў Польшчы, але i на тэрыторыi Беларусi i Лiтвы.Восенню 1861 г. у Варшаве з разнастайных рэвалюцыйных груповак быў арганiзаваны паўстанцкi гарадскi камiтэт.“Левых” ў Беларусi ўзначальваў Канстанцiн Калiноўскi (1838–1864). Ён паходзiў з сям’i збяднелага шляхцiца Гродзенскай губернi, скончыў Пецярбургскi ўнiверсiтэт. Вярнуўшыся ў 1861 г. на радзiму, К. Каліноўскі стварыў у Гродне нелегальную рэвалюцыйную арганiзацыю з разначыннай iнтэлiгенцыi. Выдаў 7 нумароў падпольнай рэвалюцыйнай газеты на беларускай мове “Мужыцкая праўда”.Была выкладзена праграма паўстання: Польшча абвяшчалася незалежнай краiнай з роўнымi правамi ўсiх яе грамадзян перад законам, дазвалялася дзейнасць ўнiяцкай царквы, планавалася перадаць сялянам iх зямельныя надзелы ў поўнае ўладанне, а памешчыкам выплацiць кампенсацыю з дзяржаўнай казны.У студзенi–лютым 1863 г. ў Беларусi з’явiлiся першыя паўстанцкiя атрады, якiя прыйшлi з Польшчы. Найбольш актыўна паўстанцы дзейнiчалi ў Гродзенскай губернi, дзе ваяводскiм камiсарам быў К. Калiноўскi.Паўстанне 1863–1864 гг. адбывалася ва ўмовах правядзення аграрнай рэформы ў Расii.Поспеху ў барацьбе з паўстаннем расійскiя ўлады дасягнулi не толькi дзякуючы вайсковай сiле.У чэрвенi 1863 г. ў Вiльню вярнуўся К. Калiноўскi, а ў лiпенi ён стаў старшынёй Вiленскага аддзела. Да канца лета ў руках К. Калiноўскага сканцэнтравалася ўсё кiраўнiцтва паўстанцкiмi атрадамi на тэрыторыi Лiтвы i Беларусi. Аднак выратаваць паўстанне ўжо не удалося.



ВОПРОС№3:Общественно-политический строй Полоцкого гос-ва, его взаимоотношения с Киевской державой.

1)Система органов власти в наших гос-вах-княжествах была такой же как и в других восточно-славянских княжествах.Высшими органами были:князь-стоял во главе гос-ва и всей исполнительной власти,решал все текущие вопросы гос-венного управления. Осн. Обязанностью князя была оборона гос-ва от внешнего нападения и поддержания порядка внутри страны.В личном распоряжении князя находилась небольшая дружина(охрана).

Возведение князя на престол проходило путем наследования престола старшим сыном , могло проходить приглашение другого князя на престол или захват престола силой. Вступление князя на престол проходило по определенному ритуалу во время которого князь клялся охранять терр. Гос-ва и интересы граждан.Условия вступления на престол оглашались в договоре.Дума(рада)-не имела постоянного состава, в неё входили самые уважаемые люди княжества.Все вопросы которые решал князь решала и княжеская дума, а после обсуждения на думе вопросы выносились на вече.Вече-народное собрание,наиболее древний орган власти.Возникло оно вместе с гос-вом и существовало во всех славянских княжествах.Вече собиралось в главном городе княжества ,просило князя на княжение,выгоняло его,распределяло повинности, назначало на должность, помогало князю обеспечивать оборону гос-ва и т.д.Право голоса на вече имели все свободные взрослые люди.

Службные чины:

Посадник-заместитель князя котрый выбирался князем на неограниченный срок.

Тысяцкий-выбирался вечем или князем на неограниченный , в военное время командовал ополением, в мирное – порядок в городе.Подвойский-был из числа приближенных князя и являлся командиром княжеской дружины.Ему поручалось исполнение решений вече и распоряжений князя.Ключник(тиун)-распоряжался хоз-венными делами княжества. Большую роль в жизни княжества играло духовенство которое занималось образованием,опекой над бедными и больными.Верхи духовенства играли активную роль в политической жизни гос-ва.

 

2) Пры пераемніках Алега – Ігары, Вользе і Святаславе – залежнасць Полацка ад Кіева паступоава слабела. У апошняй чвэрці Х ст. княжыў Рагвалод, які “трымаў Полацкую зямлю і правіў ёй”. Гэта сведчанне адноснай самастойнасці Полацка.Пасля гібелі вялікага князя кіеўскага Святаслава Ігаравіча паміж яго сынамі Яраполкам і Уладзімірам успыхнула барацьба за кіеўскі прастол.У ХІ ст. Кіеўская Русь падзялілася на тры часткі на чале з Кіевам, Полацкам і Ноўгарадам, якія сапернічалі паміж сабой. Найбольшай магутнасці Полацкае княства дасягнула пры Усяславе Брачыслававічу (1044–1101).З гэтага часу зноў разгараецца барацьба Полацка з Кіевам, якая не сціхае да самай смерці Усяслава.Летам 1067 г. Яраславічы, якія сталі лагерам пад Оршай, запрасілі да сябе ў шацёр для перагавораў Усяслава з двума сынамі, гарантуючы яму бяспеку, але, парушыўшы абяцанне, паланілі яго. У 1068 г. кіяўляне паўсталі супраць свайго князя Ізяслава, вызвалілі Усяслава і абвясцілі яго вялікім князем Кіеўскай Русі.Пасля смерці Усяслава Полацкая зямля была падзелена паміж яго сынамі, якія потым сталі надзяляць валасцямі сваіх дзяцей. З’явіўся шэраг асобных княстваў.У 988 г. вялікі кіеўскі князь Уладзімір Святаслававіч аддаў Тураў свайму сыну Святаполку. Святаполк задумаў аддзяліцца ад Кіеўшчыны. Уладзімір, даведаўшыся пра варожыя намеры свайго старэйшага сына, неспадзявана напаў на Святаполка, схапіў яго, яго жонку і епіскапа Рэйнберга і ўсіх кінуў у вязніцу. Пасля таго як у 1015 г. памёр Уладзімір. Успыхнула барацьба за кіеўскі прастол паміж Святаполкам і Яраславам. Перамог Яраслаў, а Святаполк збег у Польшчу, дзе і памёр.Тураўскае княства было ўключана Яраславам Мудрым у склад Кіеўскага.У 50-я гады ХІІ ст. Тураў выйшаў з падпарадкавання Кіеву, і ў ім усталявалася самастойная княжацкая дынастыя.









Не нашли то, что искали? Воспользуйтесь поиском гугл на сайте:


©2015- 2018 zdamsam.ru Размещенные материалы защищены законодательством РФ.